Inicjatywa miała na celu dostarczenie uczestnikom niezbędnej wiedzy teoretycznej i praktycznych umiejętności. Hodowle komórkowe w geometrii 3D stanowią ważny obszar badań, który ma ogromne znaczenie dla medycyny i biotechnologii. To szkolenie było odpowiedzią na rosnące zapotrzebowanie na specjalistyczną wiedzę w tym zakresie.

Podczas pierwszej sekcji szkolenia, uczestnicy mieli możliwość poznania korzyści płynących z wykorzystania modelu hodowli 3D, jak również poznania charakterystyki sferoidów i ich roli w badaniach naukowych. W sekcji drugiej skupiono się na praktycznych aspektach pracy z hodowlami 3D, włączając przygotowanie sferoidów z komórek macierzystych, techniki obrazowania żywych komórek oraz metody utrwalania i barwienia sferoidów. Trzecia sekcja szkolenia była poświęcona analizie i publikacji wyników uzyskanych z wykorzystaniem hodowli 3D.

Prowadząca:

Dr hab. Kamila Duś-Szachniewicz – Doktor habilitowany nauk medycznych, od 2016 r. adiunkt w Katedrze Patologii Klinicznej i Doświadczalnej Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu. Opiekun Pracowni Biologii Molekularnej oraz Laboratorium Hodowli Komórkowych.
Laureatka licznych stypendiów naukowych, w tym Stypendium Ministra dla Doktorantów za wybitne osiągniecia na rok akademicki 2014/2015, Polskiej Nagrody Inteligentnego Rozwoju pod patronatem Prezesa Urzędu Patentowego RP (2018), ministerialnego Stypendium dla Wybitnych Młodych Naukowców (2023).
Autorka 25 oryginalnych publikacji naukowych, 26 doniesień zjazdowych oraz czterech patentów i zgłoszeń patentowych.
Kierownik grantu LIDERV Narodowego Centrum Badań i Rozwoju oraz kierownik z ramienia partnera konsorcjum grantu OPUS14 Narodowego Centrum Nauki pt. Opracowanie multifunkcjonalnych szczypiec optycznych i mikrorobotów do badania wpływu zlokalizowanej hipertermii na komórki i sferoidy nowotworowe uzyskane z hodowli pierwotnych (UMO 2017/27/B/ST7/0125).
Zainteresowania naukowe obejmują zagadnienia z zakresu opracowania modeli 3D nowotworów człowieka, w tym chorób hematologicznych, proteomiki klinicznej oraz zastosowanie szczypiec optycznych w biologii molekularnej i medycynie.